دوشنبه , آذر ۲۷ ۱۳۹۶
سگ تبتی
سگ تبتی

سگ تبتی

از 1100 سال پیش از میلاد مسیح اجداد گونه ماستیف تبتی وجود داشته است. در گذشته گاهی نگهبانی یک دهکده را به تنهایی به این سگ می سپردند. در سال 1800 میلادی یک قلاده اش را به عنوان هدیه به ملکه انگلستان اهدا نمودند. در سال 1970 میلادی نیز این گونه از هندوستان ، افغانستان و نپال وارد آمریکا شد و 4 سال بعد انجمن حمایت از آن فعالیت خود را آغاز نمود و توانست در سال 2006 در AKC به ثبت برسد. آن چه جالب توجه است این است که این گونه بر خلاف آمریکا و انگلستان که در حال رشد است ، در تبت در حال کمیاب شدن می باشد.

سگ تبتی
سگ تبتی

سگ غول پیکر و تنومند ماستیف تبتی دارای سری پر چین و چروک ، پهن و قدرتمند است. پوزه آن پهن و گرد ، بینی اش بزرگ و سیاه و دندان هایش همانند یک قیچی می باشند. رنگ چشمان متوسطش از قهوه ای تیره تا روشن است. گوش های v شکلش افتاده و آویزان است. پوستی تقریبا شل در میانه گردن دارد که در ماده ها کمتر از نر ها قابل مشاهده است. دم حلقه وارش زیبایی خاصی به این سگ داده است. بعضی اوقات پنجه های گربه مانندش که در بین آن ها مو می روید ، توسط جراح بیرون کشیده می شود. نکته جالب در مورد ظاهر این حیوان قدرتمند ، وجود یال شیر مانند بلند در دور گردن است. بطور کلی می توان این سگ را یکی از قدرتمندترین نژادهای سگ معرفی کرد.

طول بدن سگ تبتی از ارتفاعش که بین 61-71 سانتی متر است ، بیشتر است. وزن آن نیز بین 64-78 کیلو گرم متغیر است. رنگ های مشکی ، قهوه ای ، قرمز و خاکستری در این گونه با یا بدون خال های قهوه ای و سفید دیده می شود. دو نوع از این حیوان وجود دارد ( امکان دنیا آمدن هر دو نوع در یک زایمان وجود دارد ) : نوع Tsang-khayi که بلند تر ، قوی تر و با چین و چروک بیشتر سر نسبت به نوع Dokhyi به معنای چادر نشین است. متوسط عمر این سگ وفا دار 15 سال است. بین 5 تا 12 عدد توله برای هر بار را می توان انتظار داشت.

سگ تبتی
سگ تبتی

یکی از بهترین گزینه ها برای انتخاب نگهبان گله ، سگ ماستیفی است که در برابر هر حیوان درنده ای به خوبی می تواند از گله اش دفاع کند. در عین حالت شکاری و شجاع بودن ماستیف سگی آرام ، بافکر و با وفا است. البته باید صاحبش به او بفهماند که رئیس کیست تا به یک سگ لجباز و وحشی تبدیل نشود و نیز از وقتی که یک توله است باید اجتماعی شود تا با غریبه ها رابطه خوبی داشته باشد و مزاحمت ایجاد نکند. در کل باید ملکه ذهنش شود که شما بالاتر از او هستید تا فرمانبرداری کند.

ماستیف در داخل خانه آرام است و کم پارس می کند و اگر فعالیت بدنی خوبی داشته باشد حتی در آپارتمان هم قابل نگه داری است. پیاده روی روزانه بهترین گزینه است. ذکر این نکته مهم به نظر می آید که شما باید راه را به او نشان دهید و نگذارید جلو تر از شما حرکت کند. تنها وقتی شب خارج از خانه بماند پارس می کند.

مو هایش باید به طور مرتب برس کشیده شود خصوصا وقتی که با گرم شدن هوا مو هایش شروع به ریزش می کند. از جمله بیماری هایی که احتمال مبتلا شدن این سگ به آن ها وجود دارد می توان به تیروئید ، مشکلات پوستی ، عفونت گوش و دیسپلازای پا های عقب اشاره نمود.

همچنین ببینید

معرفی سگ باکستر

معرفی سگ باکستر

سگ باکستر گونه ای از سگ های نگهبان است که در گروه دوم نژادی قرار …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *